|
 |
The Harmony of the Ecstasy,
Geiger DK |
 |
|
|
|
| |
by Jeroen
Onderdelinden, Jun 2005
published in
#43
August 2005 of Alfa Centaury Magazine
 |
|
| |
|
|
| |
Yes, it is in
Dutch, translation will be available soon! |
|
| |
|
|
|
Puur en Vrolijk
MarryAnn is een hij uit Slovenie. “Intolerance” is zijn
debuut CDrommeke met 47 minuten onvervalste synth pop. Alle
nummers zijn vrolijk uptempo. Echt lekkere, makkelijk in het
gehoor liggende ritmes. Drums en bass spelen prima op elkaar
in, wat akkoorden erover heen, melodietje. Het zijn
huppelnummers pur sang waarin alles klopt, waardoor het
bijna vanzelfsprekend wordt. Knap gedaan. Het past allemaal
keurig netjesin de standaardopbouw van een singletje. Het is
luchtig, soms zelfs met humor gespeeld. Geen moment van
gevoeligheid of zwaarmoedigheid. Dat past wel in het concept
van lekkere vrolijk-swingende muziek zonder pretenties.
Zijn tweede CD-r “The Harmony of the Ecstasy” bevat tracks
met in totaal 40 minuten muziek. Waar “Intolerance” pure
uptempo vrolijkheid zonder compromissen biedt, is deze CD-r
ingetogener. Nog steeds vrolijk uptempo, maar met soms
zowaar met licht melancholische en romantische akkoorden.
Soms verlaat hij het standaardpad, experimenteert een beetje,
en verliest de muziek het gemak en de eenvoud. Het briljante
gaat ervan af, het wordt saaier en moeilijker om de aandacht
erbij te houden.
De geluidskwaliteit van beide CD-rretjes is behoorlijk,
hoewel wat hard digitaal. Op zich kan dat best bij dit type
muziek, maar bij hard draaien is het hoog midden te scherp.
Knip je oorhaartjes dus niet te kort. Het artwork is simpel
met rotspartijen in de zee, uitgeprint op een goede
huisprinter.
Conclusie? De grote kracht van MarryAnn ligt in
pretentieloze, vrolijke synthpop zonder toeters en bellen.
Hij is daar op “Intolerance” perfect in geslaagd. Alles ligt
heel gemakkelijk in het gehoor en wordt het gespeeld met een
speelse en ritmische vanzelfsprekendheid. Heel aanstekelijk.
Met een shot marketing zou zo’n nummer zomaar in de
hitcharts kunnen staan. De ietwat ingetogener weg die hij
inslaat op “The Harmony of the Ecstasy” vind ik veel minder
geslaagd. Het pure is ervan af, de emotie wordt vlakker, de
muziek saaier. Ik hoop van harte dat MarryAnn op zijn
volgende CD weer terugkeert naar het pure van zijn debuut.
We zullen dan nog veel van hem horen. MarryAnn is zeker een
aanrader voor de liefhebbers van hypervrolijke synth pop.
Neem eens een kijkje op www.marryann.com. Je kunt daar de
muziek horen en CD-r’s of MP3-tjes kopen. Veel plezier!!
|
|
|
|
|
 |
   |
 |
|
|
|
|
|
